Over weten wat je wilt en schrijven

Beetje bij beetje kom ik er achter wat ik wil, wat ik altijd gewild heb maar wat ik nooit heb durven willen. Schrijven.

schrijven

Het is eng om te doen wat je wilt. Je hebt geen excuses meer om het niet te doen. Het is makkelijker om je te verschuilen achter dingen die je eigenlijk niet echt wilt. Als het dan fout gaat, hoef je niet teleurgesteld te zijn. Eerder ben je opgelucht. Dat is ook weer voorbij.

Maar het werkt niet want heel tevreden met jezelf ben je niet.  Overdag doe je er alles aan om er niet aan te denken maar als je ‘s avonds in je bed ligt begint het te knagen. Dat kleine stemmetje dat heel zachtjes fluistert… waarom heb je vandaag niets geschreven? Natuurlijk heb je duizend en een excuses maar geen is goed genoeg. Dat weet ook dat stemmetje in je hoofd. Voordat je je ogen sluit, zeg je: morgen begin ik weer… En dat herhaalt zich elke avond.

Flarden van gedachten als:  – Wat als ik geen talent heb? Wat als ik het niet kan? –

spoken door je hoofd

Twijfel is als een boemerang en keert altijd weer terug.  Ik probeer ‘m zoveel mogelijk te ontwijken maar af en toe raakt hij zijn doel. Maar misschien twijfelt elke schrijver? Wie zal het zeggen?

Schrijvers zijn voor mij lange tijd mythische wezens geweest die leefden in een andere wereld. Een wereld die niet de mijne was. Ze kwamen letterlijk van een andere planeet. Ik zag ze wel eens op tv voorbij komen of bij een verdwaalde signeersessie in de boekhandel maar ik kon me een leven als schrijver niet voorstellen. De verhalen schreven de schrijver niet andersom.

Je wordt geboren als schrijver. Dat heb ik me altijd laten vertellen. Ik ben geboren als baby niet als schrijver… Of toch wel? Ik weet het niet. Ik dacht altijd dat ik van alles was. Vrouw, muzikaal, politiek geïnteresseerd, lezer… Maar misschien ben ik niets van dat alles of alles tegelijk.. Misschien is het wel belangrijker dat ik wil schrijven. Dat er af en toe flarden van zinnen en woorden door mijn hoofd dwalen die ik MOET opschrijven.

Dus waarom doe ik dat niet meer?

Ja, waarom niet?

Geen excuses meer. Gewoon schrijven.

xx HesterAnne

Comments

  1. Ja, doen! Toen ik jou sprak – en dat is denk ik al weer bijna een jaar geleden? – zei je al dat dat wel een beetje je droomberoep was, dus ik denk dat het de hoogste tijd is om die droom eens na te gaan jagen :) Weet je, je kunt niet in één dag schrijver (of wat dan ook) worden, maar je kunt wel elke dag een stapje zetten in die richting! En jij kunt dat, heus :) X

    • hesteranne says:

      Je hebt ook helemaal gelijk Nina! En ja, het is volgens mij ook alweer bijna een jaar geleden. We moeten nodig weer een keertje afspreken!

  2. britta says:

    Ik zou tegen je zeggen; doe het! Het is voor mij heel herkenbaar. Volgens mijn wil ik diep van binnen veel meer met schrijven doen, maar ik durf niet. Ik vind het ook een eng idee, want ik studeer gewoon en heb het gevoel dat ik een beroep moet gaan beoefenen dat bij mijn studie hoort.

    • hesteranne says:

      Ik ga het ook zeker doen. Ik ben ook al voorzichtig begonnen maar echt doorzetten vind ik lastig. En schrijven kun je natuurlijk ook altijd naast je werk/studie dus ik geef jou hetzelfde advies als je mij net gegeven hebt. Gewoon doen!

  3. Doen! Logisch dat je twijfelt, dat is hartstikke menselijk, maar als het je droom is – en dat is het – dan kan je dit!

  4. Sas says:

    gewoon doen! :-)

  5. Doen! Laat maar komen die droom en ga haar achterna. :)

Speak Your Mind

*

http://hesteranne.nl/wp-content/uploads/2015/12/rifle-women.jpg