De boeken der kleine zielen

Ik vind het altijd een geruststellende gedachte dat bepaalde menselijke gevoelens en emoties dwars door alle tijd heen gaan. Dat ondanks alle oorlogen, nieuwe technologieën en andere wereldse verschuivingen de menselijke aard niet echt veranderd is.

de boeken der kleine zielen

Louis Couperus is een van mijn favoriete Nederlandse schrijvers. Een groot deel van zijn romans heb ik inmiddels gelezen maar één van zijn grootste werken niet. Meer dan 1000 pagina’s beslaan de vier boeken van De boeken der kleine zielen. Al een paar keer eerder pakte ik het boek uit mijn boekenkast maar elke keer legde ik het weer weg. Tot vorige week…

Ik heb inmiddels het eerste boek bijna uit. De roman gaat over Constance van Lowe, een vrouw die na een schandaal en een echtscheiding naar Den Haag terugkeert waar haar familie niet bepaald op haar zit te wachten. De roman leest als een negentiende eeuwse soap. Veel geroddel en familiedrama. Couperus weet de gevoelens van haat, liefde en nijd tussen de verschillende leden van de familie tot in de puntjes te beschrijven. Maar het is altijd geloofwaardig en herkenbaar. Ook al speelt het verhaal zich in een andere tijd af, in een ander milieu.

Een van de mooiste quotes uit het eerste boek, vind ik een gesprek tussen twee van de hoofdpersonages over de zin van het leven.

Vrouwen zoals wij… wij trouwen als jonge meisjes, die niets weten en maar onduidelijk het leven voorgevoelen, dat het zijn zal als het leven van onze moeders en al die nutteloosheid dunkt ons heel gewichtig – totdat wij op een goede dag oud zijn geworden en moe en geleefd hebben voor niets; voor visites, japonnen, diners, allemaal dingen, die wij dachten dat nodig waren, allerlei belang, waarin wij zijn geboren en opgevoed en oud geworden, en waaruit wij niet kunnen, en dat niets, niet, niets waard is.

Natuurlijk ziet het leven er in onze tijd anders uit maar de kern van wat de vrouwen zich afvragen: waarvoor doen we het allemaal? is een vraag die nog steeds relevant is. Ook ik denk wel eens…..Wat heeft al die poeha voor nut?

Ik heb nog meer dan 700 pagina’s te gaan maar ik verwacht me niet te vervelen. Ik houd jullie op de hoogte! xx HesterAnne

Speak Your Mind

*

http://hesteranne.nl/wp-content/uploads/2015/12/rifle-women.jpg