Over veranderen & vriendschap

Toen ik twee jaar geleden terugkwam uit Israël voelde ik me een ander mens. Ik was acht maanden weggeweest en in die periode was ik veranderd. Ik was nog wel Hester maar tegelijkertijd voelde niets meer zoals daarvoor.

veranderen

Verandering gaat vaak ongemerkt. Je merkt het pas als iemand anders je erop wijst of als je beseft dat iets voorbij is. Dat kan een moment, een periode maar ook een persoon zijn. Bij terugkomst in Nederland merkte ik dat bepaalde vriendschappen veranderd waren. Ik wist niet of dat nou aan mezelf of aan hen lag. Waren zij nou veranderd of ik? Of allebei? [Read more…]

Nieuwe dromen

De laatste weken beginnen er steeds meer puzzelstukjes op hun plaats te vallen. Voor het eerst in lange tijd begin ik voorzichtig wat contouren te zien van hoe ik graag zou willen dat mijn leven eruit ziet. Een van mijn problemen na het afronden van mijn studie was dat ik geen doelen meer had die ik echt wilde bereiken. Mijn grootste doel, het afronden van mijn studie, was immers bereikt.

nieuwe doelen [Read more…]

Tien dingen die ik belangrijk vind

Nu het nieuwe jaar is aangebroken denk ik veel na over hoe ik graag zou willen dat mijn leven er dit jaar uit zou zien. Wat wil ik bereiken? En wat wil ik allemaal doen in 2015? Natuurlijk heb ik, net zoals de meeste mensen, grootse plannen maar ik wil niet te hard van stapel lopen want als ik iets van het vorige jaar geleerd heb is dat je lang niet alles zelf in de hand hebt. Dat zeggende, betekent natuurlijk niet dat je dan maar de handdoek in de ring moet gooien. Er is een heleboel wat je wél kunt doen. Om voor mezelf helder te krijgen wat ik precies wil, heb ik een lijstje gemaakt met wat ik eigenlijk überhaupt belangrijk vind in mijn leven. Mijn goede voornemens zouden daar toch een afspiegeling van moeten zijn?

10 dingen die ik belangrijk vind [Read more…]

Meer en minder in 2015

Jeetje, december is voorbij gevlogen. Alle feestdagen zijn alweer voorbij. Ik hoop dat jullie ook een paar mooie en gezellige dagen hebben gehad.  

meer en minder 2015 [Read more…]

Mijn been breken

Ik heb al een aantal keer eerder geprobeerd om dit artikel te schrijven, maar ik was er nog niet klaar voor. Blijkbaar ben ik dat nu wel. 

DSC_1613 [Read more…]

Beslissingen

Iets waar ik de afgelopen dagen veel aan moest denken…. het nemen van goede of slechte beslissingen.  Ik ben niet iemand die ergens blindelings inspringt. Ik denk over de dingen na. Soms meer dan goed voor me is. Zo wil niemand nog schoenen met me kopen omdat ik nooit kan beslissen welk paar ik nou echt wil hebben. Ter verdediging: ik wil gewoon zeker weten dat ik mijn nieuwe schoenen echt ga dragen want ze zijn al duur genoeg! Maar even serieus: ik neem dus niet zomaar een ondoordachte beslissing. Dat is niet alleen zo bij het kopen van schoenen maar ook bij het zoeken naar werk, woonruimte, meubels etc.  Het belangrijkste criterium voor mijzelf is: het moet goed voelen en ik weet het als ik het tegenkom. Maar wat nou als dat gevoel niet komt? Moet ik blijven wachten? Ik kan toch niet altijd op mijn versleten gympen blijven lopen?

beslissingen [Read more…]

Willekeurig over mezelf

Uit willekeur bestaan we. Niet uit overtuiging. Ik weet niet waarom ik ben zoals ik ben. Soms wel waarom ik doe zoals ik doe. Meestal dan. Maar ik ben wie ik ben. Met al mijn rarigheden. Ik ben er niet altijd blij mee, maar ik zal het ermee moeten doen. Perfect ben ik niet, wil ik ook niet meer zijn. Dat probeer ik in ieder geval. Want het streven naar perfectie maakt me ongelukkig. Ik zal het nooit bereiken. Niet in mijn eigen ogen tenminste. Misschien in die van een ander, al kan ik me dat nauwelijks voorstellen. Mijn leven is mijn leven en elke dag dat ik op deze aarde rondwandel, mag ik dankbaar zijn.

hester4 [Read more…]

Ik weet het niet

Heel vaak krijg ik de vraag wat voor werk ik graag zou willen doen. Nu zijn er misschien mensen die dat precies weten en/of altijd geweten hebben, maar bij mij is dat niet het geval. Het is een eerder een groot zwart gat.  Ik heb werkelijk geen flauw idee. Ik weet het niet.  Als kind was het iets waar ik me totaal niets bij voor kon stellen. Een baan. Ik kan me überhaupt niet herinneren dat ik er ooit over nadacht. Het beeld van mezelf als volwassene was me vreemd. Ik wist heus wel dat kinderen uiteindelijk zouden opgroeien tot volwassenen, maar ik had niet werkelijk het idee dat mij dat zou overkomen. Voor mijn gevoel waren er twee soorten mensen in de wereld: kinderen en volwassenen. Ik behoorde tot de eerste groep en mijn kindertijd zou eeuwig duren. Hoe gek dat ook mag klinken. Het idee dat ik ooit, net als mijn ouders, een serieuze baan zou moeten hebben was niet iets waar ik me zorgen over maakte laat staan een voorstelling bij had. Ik ging totaal op in het leven van alledag. De toekomst leek ver weg.

ik weet het niet
[Read more…]

Werkloos zijn en toch positief blijven

Het is moeilijk. Werkloos zijn. Het is alles behalve een vakantie. Je hele wezen, je hele mens zijn, wordt er door aangetast. Een beetje positiviteit kan dan ook geen kwaad.

Ik ben al bijna drie jaar afgestudeerd, maar ik heb nog steeds geen baan. Ik heb acht maanden in Israël gewoond en gewerkt, wat bijbaantjes gehad maar een ‘echte’ baan… Nee. Ik heb literatuurwetenschappen gestudeerd, een mooie studie maar één waar ik bar weinig aan lijk te hebben. Tijdens mijn studie was ik nooit bang om ‘later’ geen werk te hebben. Ik ging er altijd van uit dat dat wel goed zou komen, ook al had ik geen enkel idee wat ik nou eigenlijk met mijn studie wou doen. Als mensen ernaar vroegen zei ik altijd maar dat ik wel op de redactie van een uitgeverij zou willen werken. Ook al had ik me daar nooit echt in verdiept en had ik geen idee wat dat eigenlijk inhield.

positiviteit en werkloos zijn [Read more…]

http://hesteranne.nl/wp-content/uploads/2015/12/rifle-women.jpg