Op vakantie van mezelf

Soms wil je gewoon je leven leiden zonder er te veel over na te denken. Toen ik een klein meisje was, kon ik urenlang schommelen zonder me zorgen te maken over de dag van morgen.  Jammer hoe je dat vermogen als je ouder wordt verliest.

IMG_0192

Om niet na denken over wie je bent of waar je heen wilt. Je bent precies waar je moet zijn. Daar op die schommel of in die zandbak.

Maar ik heb ze nog heel af en toe….van die momenten…. dat het genoeg is om gewoon te zijn.  Om gewoon een paar dagen op vakantie te gaan zonder plan of doel. Gewoon de zon op je huid te voelen en dat even als vanzelfsprekend te mogen vinden. Gewoon naar het water om je heen kijken en denken .. wat is het hier mooi.  

En wat ben ik blij dat ik hier mag zijn.

xx Hester Anne

Een maand schrijven

Het lijkt erop dat de zomer eindelijk is begonnen. Ondanks het mooie weer heb ik me voorgenomen om de komende maand niet alleen maar in de zon te zitten. Ik wil meer schrijven, dus geen excuses meer. Ik heb daarom voor de maand juli een klein schema opgesteld. Dan houd ik me er misschien ook aan.

een maand schrijven [Read more…]

Over leren, Couperus en Joan Didion

Je moet je leven lang blijven leren.. Hoe belangrijk dat is wil ik wel eens vergeten. Ik zit immers niet meer op school. Maar dat hoeft natuurlijk ook niet. Leren kun je altijd en overal.  Uiteindelijk maakt het je wereld groter dan die ogenschijnlijk is. En dat kan af en toe heel fijn zijn. Daar werd ik de afgelopen weken weer aan herinnerd.

nieuwe dingen leren

Zij leerde er vlug, er fris in zien en tot zich nemen, dat wat haarzelf als ontwikkelen kon, en uit vele van die boeken, weerlichtten op schel, zo geheel nieuwe relevaties van nooit nog ingeziene waarheden, dat zij dikwijls, moe, verblind, verbaasd zich afvroeg: is er dan zoveel…. wordt er dan zoveel gedacht… zoveel gedroomd… zoveel verlangd, gedweept misschien… Maar zien dan zo vele mensen, die schrijven deze boeken – zo ver, zo wijd om zich heen… Is er dan dat alles…. en is het alles te omvatten…. voor mij… voor mijn verstand…

[Read more…]

Over weten wat je wilt en schrijven

Beetje bij beetje kom ik er achter wat ik wil, wat ik altijd gewild heb maar wat ik nooit heb durven willen. Schrijven.

schrijven

Het is eng om te doen wat je wilt. Je hebt geen excuses meer om het niet te doen. Het is makkelijker om je te verschuilen achter dingen die je eigenlijk niet echt wilt. Als het dan fout gaat, hoef je niet teleurgesteld te zijn. Eerder ben je opgelucht. Dat is ook weer voorbij.
[Read more…]

De boeken der kleine zielen

Ik vind het altijd een geruststellende gedachte dat bepaalde menselijke gevoelens en emoties dwars door alle tijd heen gaan. Dat ondanks alle oorlogen, nieuwe technologieën en andere wereldse verschuivingen de menselijke aard niet echt veranderd is.

de boeken der kleine zielen [Read more…]

Mei in herhaling

Ik ben een keer op tijd met mijn maand in herhaling. Ik heb in mei toch meer gedaan dan ik van tevoren gedacht had. Ook al was ik een aantal dagen niet helemaal fit. Hieronder deel ik paar van mijn favoriete dingen, momenten en boeken met jullie.

Mijn foto’s van de maand

mei in herhaling [Read more…]

Als ik toch eens ook…

Soms als ik naar het leven van anderen kijk dan denk ik waarom heb ik dat niet ook? Waarom lukt het bij  mij niet? Waarom moet ik overal zoveel moeite voor doen? Waarom verloopt bij mij niets zoals het zou moeten gaan?

als ik toch

Ik zou willen dat het voor mij niet zo ingewikkeld is. Dat ik gewoon kan doen en leven zoals de mensen om mij heen. Dat ik niet zo aan het zoeken ben naar waar ik sta.. wie ik ben of waarom ik hier moet zijn. Waarom is alles voor hen zo simpel. Lijken ze niet op zoek te zijn naar diepgang, betekenis of zichzelf.

Ik weet niet wat het is maar ik loop al mijn hele leven met mijn hoofd in de wolken. Ik ben altijd ergens anders. Nooit waar ik moet zijn.  En ik weet ook nooit waar ik heen wil. Ik geef niets om uiterlijke schijn, materiële zaken, hypotheken of andere zogenaamde volwassen zaken. Het heeft geen betekenis. Niet voor mij.

Maar soms lijkt het me zo simpel.  Om dat ook te willen. Om daarmee alleen tevreden te zijn. Om te willen wat zij willen. Om te hebben wat zij hebben. Af en toe probeer ik het wel eens… Maar het valt altijd in duizend stukjes uiteen. Dit ben ik niet. Dat is het enige wat ik wel weet.

Maar misschien kijk ik ook te veel naar de mensen om mij heen. Het zou niet moeten uitmaken. Zij zijn wie ze zijn. Ik kan alleen maar mezelf zijn. Mijn eigen weg gaan. Ook al heb ik geen idee welk pad ik wil nemen. Welk pad me gaat brengen naar waar ik heen moet.

 xxx Hester Anne

Wat heb ik gelezen

Ik ben een lezer. Ik houd van boeken. Als klein meisje al kon ik me urenlang verliezen in een boek. Elke week ging ik met mijn vader en broertje naar de bibliotheek om een tas vol boeken op te halen. Meestal op woensdag of vrijdagmiddag. Het was het hoogtepunt van mijn week. De bibliotheek was een doolhof vol oude en nieuwe verhalen. Een magisch gebouw waar na sluitingstijd de hoofdpersonen uit mijn boeken tot leven kwamen.  Alles was er mogelijk. Nog steeds lees ik veel en graag. In mijn maandelijkse maand in herhaling artikel vertel ik altijd in het kort welke boeken ik heb gelezen maar het leek me leuk om er eens een apart artikel aan te wijden. Hieronder geef ik een klein overzicht van wat ik in de afgelopen periode heb gelezen.

gelezen

Een paar van mijn favoriete boeken waren onder andere:

Eva van Carry van Bruggen

Mijn favoriete boek van het jaar (tot nu toe). Je volgt de hoofdpersoon, Eva, in verschillende fases van haar leven.  Een zeldzaam openhartig zelfportret waarin je de innerlijke dialoog van de hoofdpersoon volgt.

Knielen op een bed violen van Jan Siebelink

Deze roman heeft jarenlang ongelezen bij me in de kast gestaan. Onterecht moet ik bekennen want ik vond het tot mijn verbazing een erg goed boek. Op een beslissend punt in zijn volwassen bestaan heeft Hans Sievez een diep-religieuze ervaring. In de daarop volgende zoektocht naar zingeving en het eeuwige leven komt zijn huwelijk en de relatie met zijn twee zoons onder grote druk te staan.

A little Princess van Frances Hodgson Burnett

Een klein, zeer rijk meisje wordt vanuit India op een Engelse kostschool geplaatst. Als haar vader overlijdt, blijkt er geen erfenis te zijn, waardoor haar leven drastisch verandert. De geheime tuin was als kind een van mijn favoriete boeken. Ik was benieuwd naar wat de schrijfster van dit boek nog meer geschreven had.  A little princess stelde zeker niet teleur. Het is een prachtig sprookje waar je je heerlijk in kunt onderdompelen. Een aanrader!

Het wonderkabinet van Brian Selznick

Een jeugdroman die zowel in woord als beeld wordt verteld. Het is geen graphic novel maar ook geen geïllustreerd kinderboek. De tekst en de tekeningen vertellen en verbinden het leven van het dove jongetje Ben in 1977 met het getekende verhaal van Rose dat zich afspeelt in 1927.  Al met al vond ik het een interessant boek en met name de tekeningen zijn erg mooi. Vooral de gezichtsuitdrukkingen van de personages maken indruk.  Het geschreven verhaal vond ik aanzienlijk minder dan het verhaal in tekeningen maar de combinatie van beide maakt veel goed.

Notes on a Scandal van Zoe Heller

Dit was een onverwachte page-turner. Ik kon het boek niet wegleggen. De roman beschrijft de vriendschap tussen twee vrouwelijke leraressen. Als Sheba Hart op St. George’s komt werken als de nieuwe lerares pottenbakken, ziet de oudere, eenzame Barbara Covett in haar een verwante geest. Maar Barbara is niet de enige die zich aangetrokken voelt tot Sheba. Binnen korte tijd raakt Sheba namelijk verwikkeld in een verboden relatie met een vijftienjarige leerling. 

Daarnaast las ik ook Het geheim van mijn moeder van Rita Verschuur, wat me helaas ontzettend tegenviel.  Het dagboek van Anne Frank (wat natuurlijk fantastisch maar ook vreselijk verdrietig is) en Before I Fall van Lauren Oliver.

Hebben jullie nog iets moois gelezen in de afgelopen periode?

Je leven als museum

Je bent de conservator van je eigen leven

DCF 1.0

Deze zin spookt al een tijdje door mijn hoofd. Ik las ‘m voor het eerst in Het wonderkabinet van Brian Selznick maar daarna kwam ik ‘m ook op andere plaatsen tegen. Soms in een wat andere vorm maar het komt steeds op hetzelfde neer.
[Read more…]

April in herhaling

Het is een beetje laat maar hierbij toch nog een overzichtje van de afgelopen maand. Hieronder deel ik paar van mijn favoriete dingen, momenten en boeken met jullie.

Mijn foto van de maand

20150302_1325592

Deze maand heb ik eigenlijk geen foto’s gemaakt. Zonde. Komende maand ga ik er meer mijn best voor doen. [Read more…]

http://hesteranne.nl/wp-content/uploads/2015/12/rifle-women.jpg