Als ik toch eens ook…

Soms als ik naar het leven van anderen kijk dan denk ik waarom heb ik dat niet ook? Waarom lukt het bij  mij niet? Waarom moet ik overal zoveel moeite voor doen? Waarom verloopt bij mij niets zoals het zou moeten gaan?

als ik toch

Ik zou willen dat het voor mij niet zo ingewikkeld is. Dat ik gewoon kan doen en leven zoals de mensen om mij heen. Dat ik niet zo aan het zoeken ben naar waar ik sta.. wie ik ben of waarom ik hier moet zijn. Waarom is alles voor hen zo simpel. Lijken ze niet op zoek te zijn naar diepgang, betekenis of zichzelf.

Ik weet niet wat het is maar ik loop al mijn hele leven met mijn hoofd in de wolken. Ik ben altijd ergens anders. Nooit waar ik moet zijn.  En ik weet ook nooit waar ik heen wil. Ik geef niets om uiterlijke schijn, materiële zaken, hypotheken of andere zogenaamde volwassen zaken. Het heeft geen betekenis. Niet voor mij.

Maar soms lijkt het me zo simpel.  Om dat ook te willen. Om daarmee alleen tevreden te zijn. Om te willen wat zij willen. Om te hebben wat zij hebben. Af en toe probeer ik het wel eens… Maar het valt altijd in duizend stukjes uiteen. Dit ben ik niet. Dat is het enige wat ik wel weet.

Maar misschien kijk ik ook te veel naar de mensen om mij heen. Het zou niet moeten uitmaken. Zij zijn wie ze zijn. Ik kan alleen maar mezelf zijn. Mijn eigen weg gaan. Ook al heb ik geen idee welk pad ik wil nemen. Welk pad me gaat brengen naar waar ik heen moet.

 xxx Hester Anne

Comments

  1. Ik herken me wel een beetje wat je zegt. Dat gevoel van anders zijn, gevoeliger, zoekend, et cetera. Maar als ik let op wat voor mensen mij inspireren en voor wie ik bewondering heb, dan zijn dat vaak juist mensen die anders zijn. Mensen niet de gebaande paden gaan, en juist heel erg hun hart volgen. Mensen bij wie je ziet dat ze soms vallen, maar dat ze nog (bewust of onbewust) veel sterker weer opstaan. Dus don’t worry to much, en durf keuzes te maken omdat ze voor jou goed voelen, zonder altijd maar te piekeren over wat een ander er misschien van vindt. X

    • hesteranne says:

      Daar heb je helemaal gelijk in Nina maar lastig is het wel. Ik ga mijn best doen 😀

  2. Ik herken het ook wel. Soms (regelmatig) lijkt het me heerlijk om ‘gewoon’ te zijn, net als alle anderen. Een van de dingen die ik bij de psycholoog heb geleerd is: niemand is normaal, iedereen heeft wel iets waardoor hij of zij buiten de boot valt. Je ziet het alleen lang niet altijd.

    • hesteranne says:

      Dat is natuurlijk helemaal waar maar dat voel ik lang niet altijd zo. Ik blijf het lastig vinden.

  3. Heel mooi geschreven dit. In het laatste stukje geef je zelf denk ik al heel mooi aan dat het helemaal niet uitmaakt. Door jezelf met anderen te vergelijken, word je niet beter of slechter. Je bent wie je bent en anderen zijn nu eenmaal wie zij zijn.

Speak Your Mind

*

http://hesteranne.nl/wp-content/uploads/2015/12/rifle-women.jpg